Landschapsbeheer Zeeland

 

Teken in het landschapsbeheer

Wie graag recreëert in een groene omgeving zoals bos, duin, park of tuin, maar vooral wie professioneel in het groen werkt kan er niet om heen: het risico van tekenbeten. Want van een tekenbeet kunt u de ziekte van Lyme oplopen. Kennis over teken en over preventieve maatregelen kan het publiek en werkenden in het groen helpen om de ziekte van Lyme al in een vroeg stadium te voorkomen.

Teken

Teken

Tekenbeten en de ziekte van Lyme krijgen de laatste jaren flink veel aandacht. Zo verschijnen er regelmatig artikelen in kranten en op websites, en krijgt de teek ook regelmatig aandacht via radio en TV. Deze aandacht is niet onterecht, het aantal tekenbeten en gevallen van de ziekte van Lyme blijft de afgelopen jaren gestaag stijgen. Professionele organisaties zoals Stigas en het RIVM werken jaarlijks hun informatievoorziening bij. Vooral voor mensen die veel in het groen zijn, is extra kennis over teken nuttig om te weten hoe, waar en wanneer teken precies tot hun beet komen. Deze kennis helpt om zichzelf nog beter te beschermen en om teken op het lichaam op tijd te herkennen en te verwijderen. Hoveniers en groenwerkers komen vaker en langer in gebieden waar teken zijn: Voor hen zijn de risico’s op een tekenbeet daarom groter dan voor de gemiddelde burger.

Hoe komt de teek precies tot de beet?

Teken zijn erg kleine platte spinachtige diertjes. Ze zijn vooral te vinden in bossen en duinen en soms ook in parken en tuinen. Vaak wordt gedacht dat teken zich van begroeiing naar beneden laten vallen. Maar ze grijpen zich juist vanuit lage begroeiing of dode takjes en bladeren nabij de grond vast aan een passerend dier of mens. Ze zitten vooral in “het groen” op plekken waarbij de bodem bedekt is met hoog gras en een laag verterende bladeren of mos. Meestal zijn er ook nog bomen, struiken en (wilde) dieren zoals muizen, vogels en reeën in de buurt.

Eenmaal vastgegrepen, gaat de teek aan de wandel over zijn “prooi”, tot hij een plekje gevonden heeft waar hij zich, meestal onopgemerkt, vast kan bijten. Het kan wel even duren voordat hij zo’n plekje gevonden heeft. De teek kan bij mensen overal op de huid bijten,maar heeft voorkeur voor liezen, knieholtes, oksels, bilspleet, randen van het ondergoed, achter de oren en rond de haargrens in de nek.

Controleren op tekenbeten
Voor iedereen die zich wil beschermen tegen de ziekte van Lyme, is het belangrijk een teek tijdig op te merken. Hoe eerder een teek verwijderd wordt, hoe kleiner de kans is dat de veroorzaker van de ziekte van Lyme (de Borrelia bacterie) wordt overgedragen.

Ik ben gebeten door een teek. Wat nu?

-Verwijder de teek zo snel mogelijk. Dit is het allerbelangrijkste!
-Gebruik voorafgaand aan het verwijderen van de teek geen alcohol, jodium, olie of andere middelen. Dit heeft geen gunstig effect. Pak de teek zo dicht mogelijk bij de huid beet, bij voorkeur met een puntig pincet of een speciale tekenverwijderaar (lees altijd de gebruiksaanwijzing van het product goed door). Trek de teek er langzaam uit. Ontsmet het beetwondje na het verwijderen met 70% alcohol of met jodium.
-Noteer en onthoud de datum waarop u bent gebeten.
-Houd daarna (tot drie maanden na de beet) de huid rondom de beet in de gaten.
-Krijgt u klachten die doen denken aan de ziekte van Lyme, ga dan naar de huisarts.

Meer informatie over teken

De websites www.tekenradar.nl en www.rivm.nl/tekenbeet bieden actuele informatie.
Of kijk op onze arbodienst Stigas.